Connect with us

Biznes

20 lat temu z taśmy produkcyjnej zjechał ostatni FSO Polonez – FOTO

Published

on

Przez dekady polonez był marzeniem polskich kierowców. Wiele osób nadal jest przekonanych, że król szos odszedł za szybko. Musiał?

22 kwietnia 2002 roku pożegnaliśmy poloneza. Samochód – w różnych wersjach – był produkowany od 1978 roku. Szybko zdobył sympatię kierowców i wszedł do służby, na przykład w policji. Różnił się znacznie od powszechnych na polskich drogach fiatów – 125p i 126p. Zresztą polonez został następcą tego pierwszego. Do 1991 roku oba pojazdy były produkowane jednocześnie.

Włoska pomoc
Pierwsza myśl o polonezie zrodziła się jeszcze w 1972 roku. Wówczas komunistyczne władze uznały, że „duży fiat” już mocno odbiega od motoryzacyjnych standardów. Zdecydowano, że trzeba Polakom nowego wozu. W prace konstrukcyjne zaangażowano inżynierów z włoskiego Fiata. Polska miała powiedzieć, jakiego samochodu potrzebuje, a Włosi mieli nakreślić rozwiązania techniczne.

Polonez miał być samochodem nowoczesnym i – mimo że Jeremy Clarkson, twórca szalenie popularnego programu „Top Gear”, nie raz kpił z polskiego samochodu, to dekady temu „poldek” miał być gwiazdą nie tylko polskich dróg. Włosi mieli zaprojektować auto odpowiadające najnowszym ówczesnym normom bezpieczeństwa. Co do ekologii, to polonez miał mieć normy emisji spalin zgodne z wymaganiami Europy Zachodniej i USA.

W 1976 roku Włosi przywieźli do Polski srebrnego poloneza. Spodobał się i od razu został skierowany do produkcji. Nie było łatwo, bo trzeba było szybko zmodernizować fabrykę. Dlatego pierwsze siedem sztuk powstało w Turynie. Potem już wyjeżdżały z FSO.

Advertisement

Początkowo wypuszczano kilka egzemplarzy dziennie. Nie były to wówczas polonezy. Nazwę auta – jak wiele innych nazw w PRL-u (np. nazwę popularnego zespołu Kombi wybrali radiosłuchacze) – w plebiscycie czytelników „Życia Warszawy”. Wóz się spodobał. W pierwszym roku produkcji powstało 3506 egzemplarzy poloneza.

 

 

Caro
O jego historii, modelach, popularności można pisać książki. Przez lata powstało kilkanaście wersji silnikowych. Były wersje 5- i 3-drzwiowe. Montowano w nim też włoskie silniki, dzięki którym do 10 km/h rozpędzał się w 12 sekund. W 1980 r. na rynek weszła bardzo oszczędna, ale tańsza wersja poloneza, która nie miała kołpaków, ozdobnej listwy, tylnej wycieraczki, rozkładanej tylnej kanapy.

Jednak fanom motoryzacji w pamięci utkwiły najstarsze i najnowsze modele. Te drugie to już lata 90. XX wieku. W 1991 r. zadebiutował polonez caro. To było coś!

Advertisement

Konstruktorzy wprowadzili 270 zmian. Zarówno technicznych, jak i stylistycznych. Zamontowano nowe przednie reflektory, zmieniono zderzaki, kierownicę można było regulować, pojawił się szyberdach, autoalarm i prawdziwy hit – lakier metalik.

 

Kiedy w 1991 r. polscy piłkarze wrócili do kraju ze srebrnymi medalami olimpijskimi, to każdy z zawodników otrzymał złotego poloneza.

Król odchodzi
Potem były jeszcze wersje Plus i Atu. Wydawało się, że polonez może jeszcze pojeździć. Że kolejne wersje nie pozwolą mu odejść. Ale pojawiały się problemy.
Kiedy poloneza zaczęła produkować koreańska firma Daewoo, modernizowała je. Dokładała np. poduszki powietrzne. Testowała też inne wersje, np. terenową, która jednak nie weszła do produkcji. To było za mało. Konstrukcyjnie polonez się starzał. Odstawał od innych wozów Daewoo. Miał też silną konkurencję z Zachodu. Polacy mogli jeździć oplami, renault, peugeotami… Polonez nie był już atrakcyjny.

22 kwietnia 2002 roku zawieszono produkcję. Potem przyszła decyzja o ostatecznym jej zaprzestaniu. W sumie przez lata wyprodukowano 1 061 807 egzemplarzy w różnych wersjach.

Advertisement

Ile kosztuje?
Dziś trudno jest spotkać poloneza na drodze. Ile trzeba zapłacić za takie auto? Na największym w Polsce portalu aukcyjnym jest obecnie tylko siedem takich ofert. Ceny zaczynają się od 3,5 tys. zł. To polonez atu z 1998 roku. Ma przejechane 63 tys. km. 12,5 tys. zł trzeba zapłacić za ten sam model, ale o dwa lata młodszy.

„Samochód na chwilę obecną nie wymaga już nakładów finansowych. To, co zostało zrobione: podwozie – wymiana poszycia i progów, remont silnika – wymiana uszczelki pod głowicą, szlif głowicy, regeneracja alternatora, wymiana pompy wody, rozrządu, płynów eksploatacyjnych. Wymieniony zbiornik paliwa oraz przewody. Wymieniona łapa sprzęgła. Posiada manualną klimatyzację, ale niedziałającą. Być może wystarczy tylko sprawdzić szczelność, nabić, założyć pasek” – zachęca sprzedawca.

Z kolei auto z 2000 roku, ale – jak zapewnia właściciel – „oryginał” w stanie perfekcyjnym, kosztuje blisko 28 tys. zł.

News4Media/fot. Wikipedia

Advertisement
Continue Reading
Advertisement
Click to comment

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Biznes

PepsiCo z nowym celem dotyczącym opakowań, w tym opakowań wielorazowych

Published

on

By

Firma PepsiCo ogłosiła nowy cel w zakresie opakowań swoich produktów, w ramach którego do roku 2030 zwiększy udział napojów sprzedawanych w opakowaniach wielokrotnego użytku z 10 do 20 procent. Projekt jest częścią strategii PepsiCo Positive (pep+) – strategicznej transformacji działań firmy w zakresie zrównoważonego rozwoju i tworzenia wartości.

Kultowe napoje PepsiCo są oferowane w opakowaniach wielokrotnego użytku oraz wykorzystujących nowe technologie, takich jak SodaStream, już od 2018 r., przyczyniając się w ten sposób to redukcji zużycia plastiku pierwotnego. Firma angażuje się ponadto w działania na rzecz gospodarki obiegu zamkniętego, m.in. poprzez udział w globalnym zobowiązaniu New Plastics Economy. Ponowne wykorzystanie surowców i materiałów jest dla PepsiCo sposobem na realizację celów zakładających zmniejszenie o 50% zużycia plastiku pierwotnego do produkcji opakowań w Europie i na świecie do roku 2030. Jednocześnie firma zamierza osiągnąć neutralność węglową do roku 2040, a realizacja tego zamierzenia będzie odbywać się we współpracy z rozlewniami napojów, m.in. poprzez stałe zwiększanie udziału plastiku pochodzącego z ponownego przetworzenia zarówno w Europie, jak i globalnie.

Zgodnie z hasłem Fundacji Ellen MacArthur „Reuse – Rethinking Packaging” („Korzystajmy wielokrotnie – wymyślmy opakowania na nowo”), PepsiCo realizować będzie cztery obszary działań. W ich zakres wejdzie promocja wykorzystania rozwiązań SodaStream w domu i w miejscu pracy (SodaStream Professional), poszerzanie udziału plastikowych butelek wielokrotnego użytku wykonanych z PET oraz butelek szklanych, rozwój działalności związanej z rozlewaniem napojów w punktach gastronomicznych z wykorzystaniem kubków wielokrotnego użytku, a także zwiększenie tempa produkcji proszków i koncentratów do samodzielnego przygotowania napojów np. w domu.

PepsiCo obecna jest na ponad 80 rynkach całego świata, dostarczając napoje w opakowaniach wielokrotnego użytku, w tym poprzez:

Advertisement
  • Zapewnienie dostępności produktów SodaStream na całym świecie, umożliwiając konsumentom odkrywanie nowych sposobów konsumpcji wody gazowanej i ulubionych marek napojów. SodaStream umożliwia personalizację wyborów użytkowników oraz zastosowanie pojemników wielokrotnego użytku, przyczyniając się w ten sposób do wyeliminowania z obiegu ponad 200 miliardów plastikowych butelek do roku 2030. W 2022 roku we Francji uruchomiono stacje wodne SodaStream Professional w miejscach pracy, węzłach komunikacyjnych i w restauracjach. Po udanych testach PepsiCo zamierza rozszerzyć ten zakres działalności w kolejnym roku. Stacje wodne SodaStream znajdują się także w nowej siedzibie PepsiCo w Warszawie;
  • Programy wielokrotnego napełniania i zwrotów opakowań szklanych oraz z tworzyw sztucznych na takich rynkach jak Meksyk, Gwatemala, Kolumbia, Chile, Niemcy i na Filipinach;
  • Zaoferowanie konsumentom europejskim napoju Gatorade w postaci sproszkowanego koncentratu, umożliwiając w ten sposób dostosowanie napoju do preferencji osobistych i zapewniając korzystanie z własnych pojemników użytkowników.

Zasadnicza zmiana tradycyjnego modelu konsumpcji napojów będzie wymagała zapewnienia europejskim konsumentom dostępu do opakowań wielokrotnego użytku oraz możliwości ponownego ich napełniania – stawiamy sobie to za cel – powiedziała Katharina Stenholm, Chief Sustainability Officer w PepsiCo Europe. – Działanie to jest kontynuacją naszych projektów na rzecz promowania recyklingu. Europa przoduje w obszarze inwestycji w przełomowe technologie i innowacje, przyczyniając się do realizacji naszych celów w zakresie opakowań. Poprzez współpracę z partnerami i instytucjami europejskimi realizujemy nasz wkład w rozwój gospodarki opakowaniowej obiegu zamkniętego w Europie”.

Mamy świadomość, że sam recykling nie zapewni rozwiązania dla kryzysu spowodowanego zanieczyszczeniem środowiska tworzywami sztucznymi” – powiedział Sander Defruyt, lider Inicjatywy na rzecz Plastiku w Fundacji Ellen MacArthur. – Modele biznesowe oparte na ponownym przetwarzaniu są ważnym ogniwem w procesie tworzenia gospodarki obiegu zamkniętego. Nasz najnowszy raport Global Commitment (Globalne Zobowiązanie) wskazał na brak postępów w zakresie ponownego wykorzystania tworzyw sztucznych w całej branży. Uwydatnił też powszechny brak starań w zakresie wdrażania strategii ponownego ich wykorzystania. Z zadowoleniem zatem odnotowujemy znaczący krok w dobrym kierunku podjęty przez PepsiCo. Liczymy, że inne światowe marki pójdą tym śladem i również wyznaczą cele ilościowe dotyczące ponownego wykorzystania plastiku”.

Podczas wydarzenia European Circular Retail Congress projekt firmy PepsiCo Polska „PEPSI butelka w 100% z recyklingu” został nagrodzony w obszarze zrównoważonego rozwoju ECU Sustainability Award 2022 w kategorii firm FMCG. Firma stanowi inspirujący przykład działań w zakresie odpowiedzialności za środowisko naturalne. Efektem wdrożenia projektu jest wprowadzenie na rynek napojów Lipton Ice Tea, Pepsi, oraz Mirinda w butelkach w 100% pochodzących z rPET, czyli przetworzonego plastiku nadającego się do wielokrotnego użytku. Udział tych opakowań stanowi obecnie 85% całej ilości plastiku wykorzystywanego przez PepsiCo do produkcji butelek.

PepsiCo zamierza kontynuować współpracę z partnerami w procesie opracowania nowej infrastruktury wspierającej modele działalności uwzględniające ponowne wykorzystanie plastiku i opakowań. W ostatnim czasie firma PepsiCo dołączyła do konsorcjum NextGen Partners Closed Loop, za którego pośrednictwem współpracuje z interesariuszami w całym łańcuchu wartości, projektując i testując nowe pomysły umożliwiające zwiększenie skali wykorzystania kubków wielokrotnego użytku oraz rozwiązań dla gastronomii.

O firmie PepsiCo

Konsumenci w ponad 200 krajach i regionach na całym świecie sięgają po produkty firmy PepsiCo ponad miliard razy dziennie. Łączny przychód netto pochodzący ze sprzedaży uzupełniającej się oferty produktów żywnościowych i napojów oferowanych przez marki Lays, Doritos, Cheetos, Gatorade, Pepsi-Cola, Mountain Dew, Quaker i SodaStream, wchodzące w skład koncernu PepsiCo, wyniósł w 2020 roku ponad 70 mld dolarów amerykańskich. W swoim globalnym portfolio PepsiCo posiada szeroką i różnorodną ofertę produktów żywnościowych i napojów oferowanych pod wieloma markami, a każda z legendarnych marek generuje w ciągu roku przychody na poziomie ponad miliarda dolarów amerykańskich.

Advertisement

W swoich działaniach PepsiCo kieruje się wizją „Winning with PepsiCo Positive (pep+)”, która wskazuje drogę do uzyskania pozycji światowego lidera w obszarze wygodnych, gotowych do spożycia produktów żywnościowych i napojów. pep+ to nowa, strategiczna transformacja PepsiCo w kierunku zrównoważonego rozwoju, obejmująca wszystkie obszary działalności firmy, która skupia się wokół dążenia do dalszego rozwoju przedsiębiorstwa i budowania wartości w granicach stawianych przez planetę oraz inspirowania pozytywnych zmian dla Ziemi i jej mieszkańców. Więcej informacji na temat PepsiCo jest dostępnych na globalnej witrynie pod adresem www.pepsico.com oraz na polskiej stronie firmy www.pepsicopoland.com.

Continue Reading

Biznes

Wsparcie zdrowia i aktywności zawodowej starzejących się pracowników w Polsce w systemie opieki profilaktycznej

Published

on

By

Nasze społeczeństwo starzeje się – według ostatnio publikowanych danych GUS, co 5 mieszkaniec Polski ma ponad 65 lat*. Oznacza to rosnącą potrzebę jak najdłuższej aktywności zawodowej wszystkich osób pracujących.

Wiadomo również, że aktywność zawodowa jest bardzo korzystna dla pracownika nie tylko ze względów ekonomicznych, ale przede wszystkim w celu utrzymania dobrego zdrowia. Długotrwała absencja chorobowa prowadzi do utraty pracy, wiary w siebie, obniżenia samooceny. Ludzie, którzy nigdy nie pracowali mają 2-3-krotnie wyższy odsetek przewlekłych problemów zdrowotnych, w tym zaburzeń zdrowia psychicznego niż osoby aktywne zawodowo, częściej ulegają nałogom, cierpią na ubóstwo i wykluczenie społeczne.

Możliwości naszego organizmu maleją wraz z wiekiem. Po 45. r.ż. obniża się wydolność i sprawność fizyczna, zmniejsza się sprawność psychofizyczna (np. spostrzegawczość, szybkość reakcji, sprawność narządów zmysłów), wzrasta częstość chorób układu krążenia, oddechowego, mięśniowo-szkieletowego, a także zaburzeń hormonalnych i przemiany materii np. cukrzycy. Ponieważ mimo tych zmian w organizmie człowieka wymagania, jakie stawia wykonywanie pracy zawodowej pozostają niezmienne, wraz z wiekiem wzrasta rzeczywiste obciążenie pracą i nierzadko coraz trudniej jest pozostać wówczas aktywnym zawodowo.

W tym momencie kluczowa staje się wczesna identyfikacja zagrożenia utratą zdolności do kontynuowania pracy na dotychczasowym stanowisku i podjęcie odpowiednich działań. Z jednej strony należy jak najszybciej podjąć interwencję medyczną, z wykorzystaniem opieki profilaktycznej nad pracownikami, w ramach której powinny być prowadzone działania obejmujące wykrywanie wczesnych zmian w stanie zdrowia związanych z pracą lub starzeniem się organizmu, szeroko zakrojoną profilaktykę i prewencję tzw. chorób cywilizacyjnych oraz rehabilitację zawodową. Drugim, nieodłącznym elementem strategii nakierowanej na wsparcie starzejących się pracowników jest podjęcie interwencji wówczas, gdy istnieją przeciwwskazania do wykonywania dotychczasowej pracy lub zagrożenie, że takie przeciwwskazania pojawią się w najbliższych latach. Pracownik potrzebuje wówczas ustalenia istniejących ograniczeń, oceny możliwości i predyspozycji oraz wskazania możliwej dalszej ścieżki kariery zawodowej.

Advertisement

W związku z tym, w ramach realizowanego przez Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera w Łodzi (IMP) projektu Praca na Zdrowie w ramach zadania realizowanego ze środków Narodowego Programu Zdrowia na lata 2021 – 2025, finansowanego przez Ministra Zdrowia powstało Centrum Konsultacyjne, które proponuje kompleksowy zakres usług specjalistów ds. zdrowia pracownika, w tym:

  1. działalność adresowaną do pracodawców i profesjonalistów zajmujących się zarządzaniem zdrowiem pracowników w odpowiedzi na konkretne zapotrzebowania firm (obejmujące pogłębioną analizę identyfikującą zagrożenia i ocenę ryzyka związanego z miejscem pracy u pracowników w wieku 50+);
  2. działalność wspierającą utrzymanie aktywności zawodowej tj. poradnictwo w celu wczesnego wykrycia zwiększonego ryzyka utraty zdolności do pracy i zaproponowania interwencji (jako działania prowadzone przez służbę medycyny pracy we współpracy z pracodawcą – w przypadku związanych z wiekiem problemów zdrowotnych stanowiących przeciwwskazanie do kontynuowania pracy na dotychczasowym stanowisku/w wyuczonym zawodzie – obejmujące poradnictwo i zaproponowanie interwencji – możliwych/akceptowanych dla pracodawcy modyfikacji w narażeniu zawodowym/stanowisku pracy).

Zakres usług obejmuje działania o charakterze:

  • świadomościowym – identyfikacja problemu utraty zdolności do pracy;
  • edukacyjnym – proces uczenia i zdobywania dodatkowych umiejętności;
  • psychologiczno-zdrowotnym – wzmacnianie samooceny, kształtowaniu właściwych zachowań w ramach profilaktyki zdrowotnej;
  • medycznym – identyfikacja ograniczeń i przeciwwskazań do pracy oraz wskazanie możliwości kontynuowania pracy;
  • informacyjnym – zwiększenie wiedzy na temat dostępnej pomocy, uprawnień i obowiązków pracowniczych, regulacji prawnych, zawodów i prac najczęściej obarczonych ryzykiem utraty zdolności do pracy oraz jak unikać konieczności zaprzestania aktywności zawodowej z powodu wieku i stanu zdrowia.

Więcej informacji na temat projektu, realizowanych działań, a także materiały do pobrania, można znaleźć na stronie: http://www.pracanazdrowie.pl

*Rocznik Demograficzny 2021, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 2021

Źródło informacji: Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera w Łodzi

Advertisement
Continue Reading
Advertisement