Archeolodzy natrafiają na pozostałości dawnej zabudowy, w tym fundamenty kamienic i fragmenty charakterystycznych posadzek. Każdy taki ślad to dowód na to, że w tym miejscu przez wieki toczyło się codzienne życie mieszkańców, zanim wojenna zawierucha zmieniła wygląd tej części miasta nie do poznania.
Jeszcze przed 1945 rokiem właśnie tutaj stał kwartał kamienic tworzący wschodnią pierzeję dawnego Nowego Rynku. Biegły tędy ulice Mała Kościelna i Młyńska, którymi mieszkańcy przemieszczali się przez centrum. To właśnie przy jednej z nich mieszkał Teofil Drozdowski, działacz polonijny związany z Towarzystwem Śpiewaczym "Halka" oraz sekretarz polskiej Rady Ludowej.
Historia tego miejsca sięga jednak znacznie dalej niż okres przedwojenny. Pierwsze ślady osadnictwa w tej okolicy datuje się na XVI wiek. Przełomowym momentem był wielki pożar miasta w 1626 roku, po którym wytyczono na nowo Nowy Rynek wraz z sąsiadującymi ulicami. Przez kolejne stulecia drewnianą zabudowę zastępowały najpierw domy w konstrukcji muru pruskiego, a później murowane kamienice, tworząc kolejne warstwy historii ukryte dziś pod powierzchnią placu.
Prace archeologiczne mają potrwać do końca wakacji i są niezbędnym etapem poprzedzającym właściwą przebudowę tej części miasta, realizowaną w ramach projektu "PIŁA ReWITAlizacja placu Zwycięstwa: ZIELEŃ i BEZPIECZEŃSTWO". Dopiero po ich zakończeniu ruszą prace budowlane.
Kiedy archeolodzy zejdą z placu, rozpocznie się jego całkowita metamorfoza. W miejscu, które dziś kojarzy się głównie z betonem i pustką, ma powstać nowoczesna, zielona przestrzeń, przyjazna zarówno do wypoczynku, jak i do organizacji miejskich wydarzeń. W planach są nowe nasadzenia, strefy rekreacji oraz elementy małej architektury poprawiające bezpieczeństwo i komfort mieszkańców.
Twórcy projektu zadbali też o to, by nowy plac nie zerwał całkowicie z przeszłością. Jednym z elementów zagospodarowania mają być dekoracyjne ściany nawiązujące wyglądem do dawnego kwartału kamienic, zniszczonego podczas drugiej wojny światowej. To symboliczne połączenie historii miejsca z jego nową, współczesną funkcją.
