UWAGA! WAŻNE! Kiedy, po co i dlaczego pójść z dzieckiem do psychologa?

To bardzo dobre pytanie. Rozbijmy je na trzy ważne pytania robocze.

Zacznijmy od zastanowienia się od jakiego wieku dziecka wizyta u psychologa ma sens. Otóż sens ma nawet wówczas gdy potomek liczy zaledwie kilka miesięcy, a nas coś w jego zachowaniu niepokoi. I nie chodzi tu o to, że Babcie Dwie widzą brak podobieństwa do kogokolwiek z rodziny czy, że w ich czasach to dziecko wypijało dwie takie butelki i krzyczało o jeszcze. Psycholog może ocenić rozwój psychoruchowy i zaobserwować np. nadmierne napięcie, nadwrażliwość lub niewrażliwość na bodźce (np. słuchowe, dotykowe) lub trudności ze skupieniem. Takie objawy rodzice mogą zaobserwować na podstawie własnych obserwacji porównawczych czy ze starszym rodzeństwem czy z rówieśnikami. Niepokojące objawy, tradycyjnie skonsultowane z Babciami, Ciociami, znajomymi z pracy oraz, co oczywiste, z doktorem Google, nigdy drodzy rodzice nie są zbyt NA WYROST. Jeśli dziecko ma problemy, Wy jesteście pierwszą instancją, która podnosi larum. Nie zrobi za Was tego żłobek, przedszkole czy szkoła, a nawet ksiądz. Musicie to zrobić Wy, bo im wcześniej potwierdzi się czy też co znacznie lepsze, wykluczona zostanie, jakaś niemiła dla dziecka i dla Was diagnoza, tym lepiej dla dziecka, tym lepiej dla Was. Wcześnie wykryte objawy różnych schorzeń stają się mniej kłopotliwe w późniejszych fazach rozwoju dziecka bo wcześnie zaczęto pracę nad ich negatywnymi skutkami. Pamiętajcie o tym zadając sobie pytanie – Czy iść do psychologa? Jeśli w Waszej ocenie trzeba- to idźcie. W Strefa Psychologiczna Piła kosztuje Was to jedynie czas spędzony w gabinecie – a późniejszy spokój lub wskazówki do działania – bezcenne!

Kolejne pytanie robocze do naszego pytania głównego brzmi – Co może być w zachowaniu mojego dziecka niepokojące i skłonić mnie do wizyty u psychologa?

Oto lista najbardziej niepokojących objawów, z którymi warto zgłosić się do psychologa:

– trudności z funkcjonowaniem w grupie rówieśniczej – to obszerne pojęcie ale jeśli skarg na zachowanie dziecka jest dużo, jeśli sami widzicie, że coś jest nie tak w kontaktach z kolegami – pytajcie psychologa o możliwe przyczyny

– zachowania agresywne – dzieci nie mogą być agresywne, rozwiązywanie konfliktów przemocą nie poprawi ich psychorozwoju a znacznie pogorszy relacje społeczne – trzeba sprawdzić dlaczego dziecko jest agresywne – agresja to skutek…trzeba poznać przyczyny

– złość – czasem trzeba się pozłościć i odreagować, bo świat nie jest taki fajny jak się czasem wydaje, ale dziecko, jeśli się złości to znaczy, że coś w jego świecie nie jest takie jak być powinno, rzadko mówi o tym najbliższym ale czasem opowie psychologowi

– widoczne trudności w radzeniu sobie z emocjami – emocje to nasze reakcje na świat, powinny być krótkotrwałe, wtedy dobrze sobie z nimi radzimy. Jeśli nie mijają od razu mogą nam przysporzyć kłopotów i mocno nas zaburzyć a nasze dziecko tym bardziej Jeśli widzimy jak bardzo nieadekwatnie do sytuacji reaguje – pomyślmy czy nie byłoby dobrze to skonsultować ze specjalistą – na przykład w Strefie Psychologicznej.

– poważne zmiany w życiu rodzinnym – np. śmierć kogoś bliskiego czy rozwód – my to przeżywamy, dziecko również. Dziecko często jest wobec tych zjawisk bardziej bezradne niż my bo jest bardziej bezbronne, mniej świadome przyczyn i skutków niektórych zdarzeń

– nieprawidłowy rozwój dziecka – obserwuj, konsultuj, nie lekceważ, nie zaszkodzisz troską, a zaszkodzisz obojętnością czy lekceważeniem

– uzależnienie od gier komputerowych – jeśli dla dziecka nie ma świata poza tabletem czy komórką to jest to poważny sygnał

– trudne przeżycia – przemoc, molestowanie, prześladowanie – widać to czasem bardzo wyraźnie bo dziecko staje się skryte i nieufne

– problemy z nauką, koncentracją (!!) i ogólna nadpobudliwość

– poważne konflikty z rodzeństwem

– lęki, fobie, nadmierna nieśmiałość

– nagłe, całkiem niespodziewane zmiany w zachowaniu czy nastrojach dziecka

Jest tego dość sporo prawda? Ale skoro mamy dzieci, to one mają też nas. Nasz czas, naszą opiekę, nasz obowiązek dbania o ich dobrostan. Indianie Cheerokee mówią – „Żyjemy w czasie pożyczonym od naszych dzieci”. Jeśli cokolwiek w tym czasie budzi nasz niepokój reagujmy. Teraz nie masz wymówki, że korzystanie z pomocy psychologa kosztuje i Cię na to nie stać. Może później. Może poradzę sobie samodzielnie. W Strefie Psychologicznej wizyty u psychologa, psychoterapeuty oraz pomoc terapeuty środowiskowego są całkowicie bezpłatne – świadczone w ramach NFZ.

Ostatnie pytanie robocze – Czy wizyta u psychologa oznacza, że moje dziecko jest psychicznie chore? NIE. Być może NIE i prawdopodobnie NIE. Ale tego się nie dowiemy nie prosząc o konsultację. Jeśli uważacie, że to wstyd chodzić z dzieckiem do psychologa, bo wszyscy będą mówić czubek, to odpowiem tym co zwykł mawiać mój dziadek – Wstyd to kraść i głupotę kultywować. Nigdy nie jest wstydem dbać o zdrowie ( RÓWNIEŻ PSYCHICZNE) swoich dzieci. Idziecie z nimi do psychologa? Brawo. Może właśnie ocaliliście je przed depresją w wieku dorosłym.

Drodzy Państwo – pytanie kiedy pójść do psychologa z dzieckiem jest otwarte…na podstawie pytań roboczych i odpowiedzi stwórzcie własną odpowiedź. To WASZE życie i WASZE DZIECI.

Do usłyszenia! Do zobaczenia!

Waldemar Szwajca. Psycholog.