cukrzyca

W Polsce żyje co najmniej 3 mln cukrzyków. O tym, że należy zdawać sobie z tego sprawę przypominają wałeccy policjanci z Referatu Patrolowo Interwencyjnego st.sierż. Piotr Gryglewicz i st. post. Wiktoria Winiecka, którzy udzielili pomocy 24-latce.

Dzięki systemom pomp insulinowych połączonych z sensorami glikemii, powikłania cukrzycy typu 1 udało się prawie wyeliminować, a pacjent prawie nie musi pamiętać o chorobie. Niedługo mogą pojawić się jeszcze lepsze przyrządy wzbogacone o sztuczną inteligencję. Ogromny postęp dokonał się też w farmakologii, szczególnie w leczeniu cukrzycy typu 2 – mówi dr hab. Katarzyna Cyganek ze Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie.

14 listopada obchodzony jest Światowy Dzień Cukrzycy.

Wysoki poziom kofeiny we krwi może ograniczać ilość tkanki tłuszczowej oraz ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2 – sugeruje badanie opublikowane w czasopiśmie „BMJ Medicine”.

Choroby metaboliczne to plaga naszych czasów. Jedną z nich jest cukrzyca. W ostatnich latach odnotowuje się wyraźny wzrost liczby zachorowań również wśród dzieci i młodzieży. Cierpi na nią ponad 3 mln Polaków, wielu z nich nawet nie jest świadoma, że ją ma. Dlatego jednym z celów Światowego Dnia Cukrzycy jest zwiększenie świadomości społecznej odnośnie objawów tej choroby.

Szacuje się, że w Polsce może cierpieć na nią nawet kilkanaście milionów osób. Insulinooporność, która objawia się zmniejszoną wrażliwością na działanie insuliny, może być pierwszą fazą zaburzeń metabolicznych, których finalnym etapem często jest rozwój cukrzycy typu 2. Kto jest w grupie ryzyka insulinooporności i czy dzięki odpowiedniej diecie i zmianie stylu życia można cofnąć lub zniwelować jej skutki?Insulinooporność jest stanem zwiększonej oporności tkanek (przede wszystkim mięśni, wątroby i tkanki tłuszczowej) na działanie insuliny wytwarzanej w trzustce, a dokładniej w komórkach beta wysp Langerhansa. Hormon ten bierze udział w regulacji stężenia glukozy we krwi, przetwarzaniu węglowodanów w tłuszcze oraz zwiększeniu syntezy białek.Skąd się bierze insulinooporność?W normalnych warunkach, w odpowiedzi na zjedzony posiłek, trzustka wydziela insulinę, której zadaniem jest obniżenie stężenia glukozy we krwi. Jeśli cały proces działa prawidłowo, cukier powstały ze strawionego posiłku jest odpowiednio metabolizowany. Jednak jak zauważa lek. Agnieszka Nowak-Musiej, diabetolog Grupy LUX MED, u osób cierpiących na insulinooporność mechanizm ten jest zaburzony – mimo wydzielanej przez trzustkę insuliny, tkanki z różnych powodów nie są na nią wrażliwe.Insulinooporności towarzyszy często hiperinsulinemia, czyli stan, w którym z trzustki następuje zbyt duży wyrzut insuliny, zwłaszcza po posiłku. Na skutek zmniejszonej wrażliwości tkanek na ten hormon organizm, nie widząc efektu jego działania, wydziela go jeszcze więcej. W konsekwencji tego wzrasta apetyt, a wraz z nim następuje przyrost masy ciała, prowadzący do nadwagi lub otyłości. Chociaż wrażliwość komórek ciała na insulinę uwarunkowana jest genetycznie, największy wpływ na nią mają czynniki środowiskowe: rodzaj i stopień otyłości, poziom aktywności fizycznej i rodzaj diety, ale także toczący się stan zapalny w organizmie. Tak więc choć insulinooporność przyspiesza przyrost masy ciała, to otyłość jest równocześnie jej największym czynnikiem wywołującym. Insulina, oprócz obniżania stężenia glukozy we krwi, nasila odkładanie tłuszczów w tkance tłuszczowej, dlatego w przypadku insulinooporności jeszcze łatwiej jest przybrać na wadze. Tak powstaje samonapędzający się mechanizm zaburzeń metabolicznych i hormonalnych.Jakie są objawy insulinooporności?Pierwsze symptomy trudno jest wychwycić i powiązać z insulinoopornością, dlatego osoby zmagające się z tym problemem są często diagnozowane stosunkowo późno. Przyczyn poniższych dolegliwości doszukujemy się zwykle w innych zaburzeniach. Do najczęstszych objawów insulinooporności należą:

Obecnie chory na cukrzycę typu 1 ma dostęp do szeregu nowoczesnych technologii, pozwalających na podawanie insuliny i monitorowanie glikemii. Czy jednak sama technologia wystarczy do osiągnięcia celów leczenia? Czy w dalszym ciągu ważne są zdrowy styl życia i edukacja chorych?

3 mln Polaków choruje na cukrzycę, a około 5 mln ma stan przedcukrzycowy. Szacuje się, że nawet co trzeci chory nie został jeszcze zdiagnozowany i nie wie o swojej chorobie. Tymczasem wczesne rozpoznanie i właściwe leczenie daje możliwość uniknięcia groźnych dla zdrowia powikłań, takich jak utrata wzroku, niewydolność nerek, udar mózgu czy zawał serca. Dlatego kluczowa jest edukacja, która pozwala uświadomić pacjentom, jak wiele zależy od nich samych. O roli edukacji diabetologicznej mówiono podczas obchodów Światowego Dnia Walki z Cukrzycą, zorganizowanych przez Polskie Stowarzyszenie Diabetyków.